McLeod Ganj

Gisteren lekker aan t wandelen begin een gesprekje met een boeddistische monnik omdat we in contact wilden komen met de Dalai Lama die nu hier in Dharamsala/McLeod Ganj blijkt te vertoeven. Afijn een beetje aan de praat gekomen vertelt hij me dat hij een politiek vluchteling is. Ik "oh?", hij verder vertellen over dat hij op z'n 18e monnik is geworden, later in een demonstratie in Lhasa terecht is gekomen, door de Chinezen in z'n voet is geschoten, op den duur opgepakt en een maand lang gemarteld is totdat hij een valse bekentenis aflegde over het vermoorden van een politieagent, het organiseren van de demonstratie en het leiden van een splintergroepering....

Gemarteld met stroomstoten op z'n genitalien, anus, sigaretten uitgedrukt op z'n gezicht, net zolang op ijs blijven staan tot z'n voeten zijn vastgevroren en er vervolgens af worden gerukt, zo lang geen eten en drinken gekregen dat hij uit pure wanhoop de katoenen vulling van de deken is gaan opeten. Dagenlang door 2 man in elkaar geslagen worden, net zolang tot vrijwel alle ribben gebroken waren en hij niets anders kon doen dan bloed ophoesten. 3 jaar heeft hij doorgebracht in een chineze gevangenis in Tibet. Jezus christus... hoe reageer je op zo iemand? tranen sprongen in mijn ogen bij het horen van z'n verhaal. En tegelijkertijd lijkt hij gelukkig en vredig. Hij gaf toe toen hij uiteindelijk uit Tibet is ontsnapt en een persoonlijk gesprek had met de Dalai Lama dat hij een zelfmoordmissie voorstelde, de Dalai Lama begon te lachen pakte hem beet en omarmde hem. Compassie is de sleutel.

We zijn met hem meegewandeld naar een cafeetje, ik heb daar z'n biografie getiteld A Hell On Earth gekocht en door hem laten signeren. Jullie mogen m lezen. Ik voel me vereerd hem tegen het lijf te zijn gelopen. Intussen haat ik de Chinezen zeer hevig. Je moet maar eens de film "Kundun" zien, dan snap je wel waarom.
Intussen wel weer tot bedaren gekomen, maar de moordzucht is soms moeilijk te onderdrukken als ik dit soort verhalen hoor. Toevallig is dit dan weer hevig onder de aandacht gebracht, maar in Darfur en op vele andere plekken op deze wereld zijn ze ook lekker bezig. Hoe kunnen mensen elkaar dit aandoen? Uiteindelijk is het toch weer een kleine groep amorele mensen die de massa aanzet tot dit soort gruweldaden.

Categories

CategoryTravel