wiki: Gokarna

Gokarna

De tocht naar Gokarna

11:15 trein in Ernakulam Town gepakt 10 houten uren verder rijden we om 21:30 het station van Mangalore in. Na enig overleg besluiten we niet te overnachten maar een riksha te pakken naar Kannkanari (ofzo) een treinstation 8 km verderop waar volgens zeggen nog wel treinen naar Gokarna reden.

Eenmaal in Kannakanari tegenstrijdige opties van verschillende spoormedewerkers, relatief dure tickets gekocht die ons eigenlijk helemaal niets beloofden. Geen zitplaats, geen slaapplaats, in het ergste geval een sta-plaats. Om 22:10 snel de trein ingedoken om iets te veroveren. In een sleeper treinstel 2 illegale ligplaatsen gevonden en maar gaan liggen in afwachting van een mogelijke opeising.

Om 02:30 in Karwar uitgestapt en bij gebrek aan opties op het station gaan slapen (not). Mei heeft gewikkeld in een dekentje op een bank buiten met haar hoofd op mijn schoot enige slaap gepakt. Mick in ieder geval niet. Tussen de snurkende, schetende Indiers geprobeerd gevoelens van onveiligheid te onderdrukken.

Zonsopgang met hete chai om de onderkoelde ledematen weer wat leven in te blazen. Een riksha chaffeur van z'n achterbank gelicht (jaja daar slapen ze elke nacht) en de rit (8km) naar het busstation in Karwar aangevangen. Koud man!

Op het busstation licht ontbeten met parotha's en ongelovelijk heet sausje. Gewacht op de bus van 09:00 naar Gokarna.

Anderhalf uur later kwamen we dan eindelijk in Gokarna aan... maar we waren er nog niet! Nee... eerst nog een riksha a 130 roepie naar Om beach. 20 minuten verder op het strand aangekomen. En wat een strand!

We zijn zo vaag geweest vandaag... 24 uur slaapgebrek inhalen met schoolslag? Ach het zonnen in gezelschap van koeien was erg aangenaam. Vandaag ook voor het eerst een kalf een nekmassage gegeven... ze leek er van te genieten :)

From Om to Kudli

We strayed from a path which was meant to take us from Om beach to Kudli beahc which normally takes 20 minutes. 3 hours and quite some skinchafings later we had to admit we were kind of lost. Rockclimbing, cave-crawling, hill-sliding, though the thorny bushes were the worst. Normally I'd say it's okay, no sweat, we'll backtrack and such, but given our remaining quart of water, the colour of Mei's face (which suggested a bit of a sunstroke) and the fact there was no apparent way out of there invited a new not so welcome guest named panic.

By pure coincidence (does it exist?) Mei started up a steep hill and kept at it, I scrambled after her and a few minutes later we bumped into a deserted Hindu temple. Thank god... no thank Shiva!

We got to the other beach and imitated the surrounding cows... rest and sunbathe.